Derman Arardım Derdime – NİYÂZÎ-i MISRÎ – نيازئ مصرى

Derman arardım derdime, derdim bana derman imiş
Bürhan sorardım aslıma, aslım bana bürhan imiş

 

Sağ ü solu gözler idim, ben dost yüzün görsem deyû
Ben taşrada arar iken ol can içinde can imiş

 

Öyle sanırdım ayrıyam, dost gayrıdır ben gayrıyam
Benden görüp işideni bildim ki ol canan imiş

 

Savm ü Salât ü Hacc ile sanma biter zâhid işin
İnsan-ı kâmil olmayâ lazım olan irfân imiş

 

Kanden gelir yolun senin, ya kande varır menzilin
Nerden gelip gittiğini anlamayan hayvan imiş

 

Mürşid gerektir bildire Hakk’ı sana Hak-kal yakîn
Mürşidi olmayanların bildikleri güman imiş

 

Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğratır
Mürşidi kâmil olanın gayet yolu âsân imiş

 

Anla hemen bir söz dürür, yokuş değildir düz dürür
Alem kamu bir yüz dürür, görüen anı hayrân imiş

 

İşit Niyazi‘nin sözün, bir nesne örtmez Hak yüzün
Hak’dan ayan bir nesne yok, gözsüzlere pinhan imiş

 

NİYÂZÎ-i MISRÎ – نيازئ مصرى

 

Kaynak: Derman Arardım Derdime